Υδατάνδρακες και διαβήτης
Οι υδατάνθρακες αποκτούν ξεχωριστή σημασία, τόσο για μια διατροφή που στοχεύει στην πρόληψη της εμφάνισης του σακχαρώδη διαβήτη, όσο και για τη δίαιτα που σκοπό έχει να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου ενός διαβητικού.Σε ανθρώπους που δεν έχουν διαβήτη, η ινσουλίνη που εκκρίνεται όταν τρώμε έχει σαν αποτέλεσμα τη γλυκόζη που προέρχεται από την τροφή, να μπαίνει μέσα στα κύτταρα και να χρησιμοποιείται σαν πηγή ενέργειας. Στα άτομα με διαβήτη τύπου 1, αυτή η ινσουλίνη που χρειάζεται, παρέχεται εξωγενώς με ένεση. Στα άτομα με διαβήτη τύπου 2, ο οργανισμός εκκρίνει λίγη ινσουλίνη, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει μειωμένη ευαισθησία σε αυτή (δηλαδή ινσουλινοαντοχή). Αυτό σημαίνει ότι τα κύτταρα του οργανισμού δεν ανταποκρίνονται καλά στην δράση της ινσουλίνης κι έτσι πρέπει να προσέχει κανείς τι τρώει, ώστε να εκμεταλλεύεται πιο αποτελεσματικά την παραγόμενη από τον οργανισμό ινσουλίνη. Οι υδατάνθρακες παίζουν πολύ σημαντικό βοηθητικό ρόλο στην ρύθμιση του μεταβολισμού.
Οι διαιτητικές συστάσεις για ανθρώπους με διαβήτη σχετικά με τους υδατάνθρακες έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Σήμερα, η σύσταση είναι το 50-60% της τροφής να αποτελείται από υδατάνθρακες.
Μέχρι πολύ πρόσφατα, θεωρούνταν οτι η πέψη και η απορρόφηση των απλών υδατανθράκων (ζάχαρη) προκαλούσαν μια γρήγορη αύξηση των επιπέδων γλυκόζης του αίματος και γι'αυτό θα έπρεπε να αποφεύγονται, ενώ οι σύνθετοι υδατάνθρακες (ίνες) οδηγούσαν σε σταδιακή αύξηση της γλυκόζης. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τελικά ο τρόπος με τον οποίο οι υδατάνθρακες δρουν στον οργανισμό είναι πιο πολύπλοκος απ' ότι φαίνεται.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι η ολική ποσότητα και το είδος των υδατανθράκων που καταναλώνονται με κάθε γεύμα. Παρόλο που η ταχύτητα με την οποία αποροφάται η γλυκόζη είναι παρόμοια, σκοπός είναι να μειωθεί κάθε σημαντική αιχμή (απότομη αύξηση) στην γλυκόζη αίματος.
Είναι επίσης σημαντικό να σκεφτεί κανείς την θρεπτική αξία των υδατανθράκων που καταναλώνει. Για παράδειγμα, γλυκά, σοκολάτες και επιδόρπια μας παρέχουν γλυκόζη και είναι εύγευστα αλλά δεν μας παρέχουν καμία άλλη θρεπτική αξία, δεν μας προσφέρουν ίνες και επιπλέον περιέχουν πολύ λίπος. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο.
Αντιθέτως, τροφές που περιέχουν φυσικά σάκχαρα, όπως φρούτα, λαχανικά, γάλα δεν μας παρέχουν μόνο γλυκόζη αλλά επιπλέον άλατα, βιταμίνες και ίνες. Οι αμυλούχες τροφές έχουν επίσης μεγάλη θρεπτική αξία, διότι περιέχουν βιταμίνες Β, ηλεκτρολύτες και διαιτητικές ίνες.
Συμπέρασμα
Είτε έχουμε διαβήτη, είτε όχι, το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής μας πρέπει να αποτελείται από αμυλούχες τροφές. Το ότι το άμυλο παχαίνει είναι τελικά μύθος. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι αμυλούχες τροφές συνήθως συνοδεύονται από λίπη και πρωτεΐνες. Έτσι, λοιπόν, αν τα μακαρόνια συνδυάζονται με κρέμα γάλακτος και άφθονο τυρί, τότε το γεύμα που προκύπτει είναι πράγματι παχυντικό!
Να θυμάστε ότι ο συνολικός αριθμός των θερμίδων είναι αυτός που οδηγεί σε αύξηση βάρους και όχι αυτό καθ' αυτό το άμυλο. Αντίθετα, λοιπόν, με αυτούς που συνιστούν δίαιτα φτωχή σε υδατάνθρακες, η δίαιτα που συνιστάται από τους επιστήμονες διεθνώς είναι αυτή που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, με τις αμυλούχες τροφές να παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος της προσλαμβανόμενης ενέργειας.
Πηγή: Ηλεκτρονικό περιοδικό "Υγεία"
Διαδικτυακός τόπος: www.ygeia.com.cy
