Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου προδιαθέτει στην εκδήλωση διαβήτη
Νέα Υόρκη: Εντός τρεισήμισι ετών θεραπείας για οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών θα εκδηλώσει διαβήτη ή εξασθενημένη γλυκόζη νηστείας, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο The Lancet.Ερευνητική ομάδα της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ με επικεφαλής τον Ντάριους Μοζαφαριάν μελέτησε στοιχεία από 8.291 Ιταλούς, μη διαβητικούς ασθενείς που είχαν υποστεί έμφραγμα μυοκαρδίου εντός των προηγούμενων τριών μηνών.
Κατά την διάρκεια των 3,2 ετών της ιατρικής παρακολούθησης τα ποσοστά συχνότητας του διαβήτη ήταν σχεδόν τρεις φορές υψηλότερα από αυτά του γενικού πληθυσμού. Τα ποσοστά της εξασθένησης της γλυκόζης νηστείας ήταν 15 φορές υψηλότερα.
Το 12% των ασθενών διαγνώστηκαν με διαβήτη κατά τη διάρκεια της μελέτης. Μεταξύ αυτών χωρίς εξασθενημένη γλυκόζη νηστείας <6,1 nmol/L στην αρχή, το 33% εκδήλωσε διαβήτη ή εξασθενημένη γλυκόζη νηστείας.
Το 2003 η Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία συνέστησε ένα κατώτατο όριο 5,6 nmol/L για την διάγνωση της εξασθένησης της γλυκόζης νηστείας. Σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, το 62% των ασθενών εκδήλωσαν διαβήτη ή εξασθενημένη γλυκόζη νηστείας.
Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, 475 ασθενείς απεβίωσαν. Οι επιστήμονες παρατήρησαν τάσεις προς υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σχετιζόμενες με την εξασθένηση γλυκόζης νηστείας και τον διαβήτη.
Ο Δρ Μοζαφαριάν και οι συνεργάτες του εκτίμησαν επίσης την επίδραση της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής (μαγειρεμένα και ωμά λαχανικά, φρούτα, ψάρια και ελαιόλαδο) και υπολόγισαν το σκορ αυτού του τύπου διατροφής.
Μετά από συνυπολογισμό της ηλικίας, του φύλου και του καπνίσματος διαπιστώθηκε ότι το υψηλότερο σκορ μεσογειακής διατροφής σχετιζόταν με 35% μείωση της συχνότητας του διαβήτη και της εξασθένησης της γλυκόζης νηστείας.
Καταλήγουν λοιπόν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση μεταξύ εξασθένησης της γλυκόζης νηστείας και διαβήτη στα χρόνια που έπονται του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου τουλάχιστον εν μέρει λόγω των κοινών προτύπων μεταξύ των παραγόντων κινδύνου για οξεία ρήξη των πλακών και της κλίσης προς μεταβολική δυσλειτουργία.
Πηγή: www.in.gr
