Διαβήτης Τύπου Ι

Συμβουλές σε περίπτωση ασθένειας σε άτομα με διαβήτη Τύπου 1

Είναι γνωστό ότι όταν ο οργανισμός μας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας, χρησιμοποιεί τα λιπαρά οξέα. Παραπροϊόντα όμως του καταβολισμού των λιπαρών οξέων αποτελούν τα κετονικά σώματα (κετόνες).

Τα διαρκή υψηλά επίπεδα γλυκόζης σε συνδυασμό με την παρουσία κετονικών σωμάτων στα ούρα, υποδηλώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβητικής κετοξέωσης. Για να αποφεύγεται η κετοξέωση όταν κάποιος είναι άρρωστος, καλόν είναι το άτομο με διαβήτη να γνωρίζει εκ των προτέρων τι πρέπει να κάνει. Η γνώση των απαραίτητων ενεργειών δίνει στον άρρωστο αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς.

Τι συμβαίνει όταν αρρωστήσουμε

Ο οργανισμός μας για να αντιμετωπίσει την εισβολή των διαφόρων ιών, ενεργοποιεί μηχανισμούς άμυνας. Η ενεργοποίηση αυτών των μηχανισμών έχει ως συνέπεια την απελευθέρωση ορισμένων ορμονών, οι οποίες παράλληλα με τον αρχικό τους ρόλο συντελούν στην αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα και επεμβαίνουν έτσι στην αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης. Για τον λόγο αυτό είναι τώρα πιο δύσκολη η ρύθμιση του σακχάρου.

Ύπαρξη σχεδιαγράμματος για τις ημέρες που είμαστε άρρωστοι

Κάθε άτομο με διαβήτη με την βοήθεια της θεραπευτικής του ομάδας, θα πρέπει να φτιάξει ένα πλάνο με συμβουλές και ενέργειες οι οποίες θα του φανούν χρήσιμες σε περίπτωση που αρρωστήσει. Το σχεδιάγραμμα αυτό θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με την ινσουλίνη, τη διατροφή και τις μετρήσεις - ελέγχους. Ακόμη θα περιέχει μια λίστα από χρήσιμα τηλέφωνα, που σε περίπτωση ανάγκης θα πρέπει να απευθύνονται.

Πιο συγκεκριμένα:

1. ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ (ποσότητα - ωράρια χορήγησης)

Τις ημέρες που δεν αισθάνεσθε καλά - είστε άρρωστοι, προσπαθείστε να τηρείτε το συνηθισμένο πρόγραμμα διατροφής και ινσουλίνης, όσον είναι δυνατόν. ΠΟΤΕ μην παραλείπετε δόση ινσουλίνης. Ο οργανισμός όταν ασθενεί, έχει μεγαλύτερες ανάγκες σε ινσουλίνη. Για τον λόγο αυτό, ίσως χρειαστείτε αλλαγή στη δόση της ινσουλίνης. Με τη βοήθεια του γιατρού που σας παρακολουθεί, μπορείτε να καταστρώσετε μια κλίμακα αύξησης ή μείωσης της δόσης, ανάλογα με τις καταγραφόμενες τιμές σακχάρου.

2. ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Προσπαθείστε να καταναλώνετε τη συνηθισμένη ποσότητα γευμάτων (το ίδιο ποσοστό υδατανθράκων). Προτιμείτε μαλακές και ημιστέρεες τροφές που είναι πιο εύκολες στη κατάποση και κατά συνέπεια πιο ανεκτές από τον οργανισμό. Π.χ.

• Σούπες, πουρέ, πατάτες (όχι τηγανιτές κατά προτίμηση), ρύζι, ψωμί κ.α.
• Χυμούς χωρίς ζάχαρη, μπανάνα, μαγειρεμένα φρούτα κ.α.
• Αυγό, μικρά μπιφτέκια, κοτόπουλο τεμαχισμένο σε μικρά κομμάτια κ.ά.

Στην ποσότητα πάντα που οι τροφές είναι ανεκτές. Προτιμείστε ελαφρά γεύματα. Εάν είναι απαραίτητος ο καταμερισμός των υδατανθράκων σε μικρότερα γεύματα και μικρογεύματα (snack), αυτό να γίνει με την βοήθεια του διαιτολόγου και του γιατρού που σας παρακολουθεί. Τα μικρά συχνά γεύματα, εφόσον τα επιτρέπει το σχήμα της ινσουλινοθεραπείας που ακολουθείτε, είναι πιο ανεκτά και προτιμότερα.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ:

Πιθανώς να απαιτηθεί επιπλέον χορήγηση ινσουλίνης εάν η τιμή της γλυκόζης στο αίμα είναι άνω των 250 mg/l, να καταναλώνετε μικρότερες ποσότητες υδατανθράκων.

3. ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ

Οι μετρήσεις της γλυκόζης στο αίμα και της κετόνης στα ούρα, απαιτείται να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όταν είστε άρρωστοι. Οι μετρήσεις αυτές αποτελούν δείκτες σε ποιά κατάσταση βρίσκεται ο οργανισμός μας, εάν ο διαβήτης μας είναι ρυθμισμένος ή όχι.

4. ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

Στη προσπάθεια να ρυθμιστεί το σάκχαρο κατά τη διάρκεια ασθένειας, πιθανόν να υπάρχουν δυσκολίες. Τηλέφωνα ανάγκης όπως του γιατρού, διαιτολόγου, νοσοκομείου ή ατόμων που πιθανόν να απαιτηθεί η βοήθειά τους, είναι χρήσιμο να υπάρχουν γραμμένα σε κάποιο εμφανές σημείο για να βρίσκονται εύκολα.

5. ΟΔΗΓΙΕΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

• Ακολουθείτε το συνηθισμένο πρόγραμμα. Μην παραλείπετε ΠΟΤΕ τη χορήγηση δόσης ινσουλίνης. Σε περίπτωση ασθένειας, ο οργανισμός έχει μεγαλύτερες ανάγκες σε ινσουλίνη.
• Η τακτική μέτρηση της γλυκόζης στο αίμα (τουλάχιστον κάθε 4 ώρες).
• Οι συχνές μετρήσεις στα ούρα για ανίχνευση - ύπαρξη οξόνης.
• Η κατανάλωση των συνηθισμένων ποσοτήτων φαγητού. Εάν είναι απαραίτητος ο καταμερισμός των υδατανθράκων σε μικρότερα γεύματα ή μικρογεύματα.
• Λήψη πολλών υγρών.
• Σε περίπτωση δυσκολιών ρύθμισης ή αποριών, ενημερώστε το γιατρό που σας παρακολουθεί.

Φωτεινή Πότση
Διαιτολόγος