Διαβήτης κατά την κύηση

Ο διαβήτης της κύησης είναι μια προσωρινή κατάσταση, παρόμοια με τους άλλους τύπους διαβήτη, κατά την οποία ο οργανισμός δεν παράγει αρκετή -ή και καθόλου μερικές φορές- ποσότητα ινσουλίνης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο διαβήτης που προϋπήρχε σε λανθάνουσα μορφή στη γυναίκα εμφανίζεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η κατάσταση, η οποία εμφανίζεται στο 2% περίπου των εγκύων (μερικές φορές φτάνει έως και το 10%), αποτελεί τη συνηθέστερη επιπλοκή της κύησης και η διάγνωση της γίνεται συνήθως από το υψηλό ποσοστό σακχάρου στα ούρα κατά το τελευταίο κυρίως τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

Πότε μια έγκυος μπορεί να εμφανίσει διαβήτη;

Ο διαβήτης της κύησης είναι ένας ειδικός τύπος της ασθένειας, που εμφανίζεται συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και εξαφανίζεται μετά τον τοκετό. Κύριες ενδείξεις για την παρουσία διαβήτη της κύησης είναι οι εξής:

• Ύπαρξη στην οικογένεια της μητέρας διαβητικών συγγενών.
• Γέννηση προηγούμενου παιδιού με βάρος άνω των 4,1 κιλών.
• Δύο προηγούμενες εγκυμοσύνες που κατέληξαν σε πρόωρο τοκετό ή θάνατο του εμβρύου.
• Δύο προηγούμενες εγκυμοσύνες με υπερβολική αύξηση βάρους, υπέρταση ή υπερβολική παρουσία πρωτεϊνών στα ούρα (πρωτεϊνουρία). Αν οι έλεγχοι ρουτίνας δείξουν σάκχαρο στα ούρα, επιβάλλεται η διενέργεια ενός πιο εξειδικευμένου τεστ, για να διαπιστωθεί το επίπεδο του διαβήτη αλλά και το πότε προέκυψε.
• Στις εγκύους με διαβήτη ζητείται επίσης η «καμπύλη σακχάρου» που γίνεται την 28η-30ή εβδομάδα της κύησης. Στην περίπτωση που εκδηλώνεται διαβήτης, είναι σημαντικό η διάγνωση να πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατό.

Κίνδυνοι για το μωρό

Σήμερα ο διαβήτης δεν θεωρείται επικίνδυνος ούτε για τη μητέρα ούτε για το έμβρυο, αρκεί να τεθεί έγκαιρα υπό έλεγχο. Στην περίπτωση όμως που στο αίμα της μητέρας υπάρχει υπερβολική ποσότητα σακχάρου, μέσω του πλακούντα εισάγεται στο έμβρυο, με συνέπεια ο οργανισμός του να απελευθερώνει περισσότερη ινσουλίνη προκειμένου να το ελέγχει.

Έτσι το μωρό αποθηκεύει περισσότερο πάχος από όσο πρέπει, με συνέπεια να μεγαλώνει πολύ και να επιβάλλεται πλέον ο τοκετός με καισαρική. Μετά τη γέννηση το μωρό διατρέχει τον κίνδυνο να αναπτύξει υπογλυκαιμία (χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα), ενώ μερικά νεογέννητα εμφανίζουν ίκτερο (ελέγχεται και αντιμετωπίζεται εύκολα).

Όταν γίνεται διάγνωση του διαβήτη

Προτεραιότητα πρέπει να δίνεται στη ρύθμιση των επίπεδων της γλυκόζης, ώστε να προληφθεί η εμφάνιση των συμπτωμάτων της νόσου και να προστατευθεί το μωρό. Η επιτυχία έγκειται στη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Επίσης, τα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά επιτρέπουν στην έγκυο να παρακολουθεί μόνη της στο σπίτι τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα της. Παράλληλα, επιβάλλονται οι συχνές επισκέψεις στο μαιευτήρα καθώς και η σχολαστική τήρηση των οδηγιών που σας δίνει ο ίδιος σε συνεργασία με το διαβητολόγο.

7+1 βήματα μετά τη διάγνωση

Σε περίπτωση διάγνωσης διαβήτη, η μητέρα και το έμβρυο υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αν πρόκειται για ελαφριά ανισορροπία, μπορεί να διορθωθεί με δίαιτα και ακριβείς ελέγχους της κατάστασης του εμβρύου. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις απαιτείται θεραπεία.

Ειδικότερα:

• Αρχικά συνιστάται σύντομη εισαγωγή σε νοσοκομείο ή κλινική, όπου συστήνεται ειδική δίαιτα (που θα ακολουθείται σχολαστικά σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης). Κατόπιν αρχίζει θεραπεία με ινσουλίνη και ελέγχεται με μεγάλη προσοχή η κατάσταση του εμβρύου.
• Κατά την επιστροφή στο σπίτι η μέλλουσα μητέρα επιβάλλεται να συνεχίσει τη θεραπεία με ινσουλίνη και να υπόκειται σε εβδομαδιαίους ελέγχους στο Κέντρο Υγείας. Εν τω μεταξύ, η ανάπτυξη και η υγεία του εμβρύου ελέγχονται κάθε μήνα με υπερηχογράφημα. Συχνά ελέγχονται επίσης και οι καρδιακοί παλμοί.
• Αν σε κάποιον από αυτούς τους ελέγχους διαπιστωθεί οποιαδήποτε ανωμαλία, πιθανόν να ξαναγίνει εισαγωγή σε νοσοκομείο.
• Κατά τη 16η, 24η, 30ή και 35η εβδομάδα της εγκυμοσύνης η έγκυος εισάγεται και πάλι στο νοσοκομείο, για να πραγματοποιήσει λεπτομερείς ελέγχους και τυχόν εφαρμογές της θεραπείας με ινσουλίνη.
• Είναι απαραίτητο για την έγκυο να διατηρεί το ιδανικό βάρος, χωρίς επικίνδυνες αυξομειώσεις.
• Αναγκαία κρίνεται επίσης η σωστή και ισορροπημένη διατροφή.
• Η τακτική, χωρίς υπερβολές, άσκηση ωφελεί σημαντικά.

Τέλος, η έγκυος πρέπει να γνωρίζει καλά τα συμπτώματα της νόσου, ώστε να ειδοποιήσει άμεσα το γιατρό, όταν παραστεί ανάγκη.

Αν όλα βαίνουν χωρίς άλλες επιπλοκές, η εγκυμοσύνη ολοκληρώνεται τελείως φυσιολογικά. Σε αντίθετη περίπτωση, πιθανότατα το μωρό να γεννηθεί μερικές εβδομάδες πριν.

Ο ρόλος της διατροφής

Ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του διαβήτη είναι η καλή διατροφή. Σε συνεργασία με το γιατρό και το διαιτολόγο σχεδιάζεται η ενδεδειγμένη δίαιτα που θα χορηγεί όλες τις θρεπτικές τροφές που χρειάζεται τόσο η έγκυος όσο και το κυοφορούμενο έμβρυο. Η μέθοδος αυτή βοηθά στην εξομάλυνση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα της εγκύου και προφυλάσσει από την υπερβολική αύξηση βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

To savoir vivre της δίαιτας

Ενδείκνυται:

• Η κατανάλωση πουλερικών, κρέατος, ψαριών (απαραίτητη η αφαίρεση λίπους) και γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά.
• Οι ίνες στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά βοηθούν στη σταθεροποίηση της γλυκόζης στο αίμα.
• Προτιμώνται τα ψητά και βραστά φαγητά. Καλό είναι να αποφεύγονται όλες τις κατεργασμένες τροφές όπως τα χάμπουργκερ και οι σάλτσες που περιέχουν λίπη.

Πηγή: www.myworld.gr