Διαβήτης Τύπου ΙΙ

Νάρκη για το ΕΣΥ το σάκχαρο και η υπέρταση

Δεν προσέχουμε την υγεία μας και αυτό κοστίζει όχι μόνο στη ζωή  μας αλλά και στην οικονομία. Οι χρόνιες παθήσεις που δεν ελέγχονται σωστά πολλαπλασιάζουν το κόστος θεραπείας. Περίπου 70% των δαπανών του ΕΣΥ πηγαίνει στην αντιμετώπιση ασθενειών όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Οπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, πρέπει επίσης να μπει μαχαίρι στην αλόγιστη συνταγογράφηση και στις υπερτιμολογήσεις ιατρικών υλικών.

Είναι ενδεικτικό πως τουλάχιστον 780.000 Ελληνες πάσχουν από διαβήτη τύπου ΙΙ, αλλά 54% από αυτούς παραμένουν αρρύθμιστοι με αποτέλεσμα να διπλασιάζεται το κόστος θεραπείας τους. Δηλαδή, ένας ασθενής που ακολουθεί πιστά τη φαρμακευτική αγωγή ενώ προσέχει τη διατροφή και το βάρος του κοστίζει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας 983 ευρώ τον χρόνο. Το αντίστοιχο κόστος για έναν διαβητικό, ο οποίος δεν ελέγχει συστηματικά τη γλυκόζη στο αίμα του, εκτοξεύεται στα 1.569 ευρώ εξαιτίας των πιθανών επιπλοκών που μεταφράζονται σε έξοδα νοσηλείας και ιατροφαρμακευτικής φροντίδας.

Ως αποτέλεσμα, ο διαβήτης «κοστίζει» στο ΕΣΥ τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ ετησίως.

Η πρόληψη και η σωστή εκπαίδευση των ασθενών ώστε να ακολουθούν κατά γράμμα τις οδηγίες του διαβητολόγου, θα μπορούσε να χαρίσουν χρόνια ζωής στους ασθενείς αλλά και οικονομική ανάσα που υπολογίζεται πως αγγίζει τα 246 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Οι ερευνητές έκαναν ένα βήμα παραπέρα. Στη χώρα μας οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ υποχρεούνται σε συμμετοχή 25% επί της τιμής των χορηγούμενων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Στη μελέτη της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας που υπογράφει ο κοσμήτορας και καθηγητής Γιάννης Κυριόπουλος, αποτιμώνται και τα οικονομικά οφέλη για τους ασφαλιστικούς οργανισμούς στην περίπτωση πλήρους κάλυψης των φαρμάκων.

Δεδομένου ότι σε αυτή την περίπτωση θα αυξάνονταν τα επίπεδα συμμόρφωσης των ασθενών στη φαρμακευτική αγωγή και επομένως θα μειώνονταν οι πιθανές επιπλοκές, «η πρακτική αυτή θα ήταν οικονομικά αποτελεσματική επιστρέφοντας στους ασφαλιστικούς οργανισμούς σε ορίζοντα τριετίας 324,3 ευρώ ανά ασθενή και δίνοντας παράλληλα μια επένδυση της τάξεως του 123%», εξηγεί ο οικονομολόγος της Υγείας και συνεργάτης της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας Κώστας Αθανασάκης.

Ανάλογες είναι οι οικονομικές επιπτώσεις και όταν η πίεση των Ελλήνων ανεβαίνει.

Επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν πως ένας στους τρεις ενηλίκους έχει αυξημένη αρτηριακή πίεση, αλλά μόνο οι μισοί από τους πάσχοντες ακολουθούν κάποια θεραπεία. Και όλα αυτά, ενώ η υπέρταση ευθύνεται για το 62% των εγκεφαλικών επεισοδίων και για το 49% των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου.

Συνεπώς, όπως ο διαβήτης έτσι και η υπέρταση αποτελούν οικονομική νάρκη για το ΕΣΥ, αφού οι υπερτασικοί που αποφεύγουν τη συστηματική θεραπεία έχουν αυξημένο κίνδυνο νοσηρότητας. Οι ειδικοί ωστόσο επιμένουν πως αν αντιμετωπιστεί η νόσος άμεσα, τότε το κέρδος ανά ασθενή θα εκτιναχθεί στα 1.084 ευρώ τον χρόνο. Ακόμη και οι συσκευές μέτρησης στο σπίτι θα μπορούσαν να αποτελέσουν λύση αφού βελτιώνουν την ποιότητα ζωής και τη θεραπεία των ασθενών εκείνων, για παράδειγμα, που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή και κατοικούν σε απομακρυσμένες περιοχές και οι οποίοι ελέγχουν πολύ σπάνια ή καθόλου τον χρόνο προθρομβίνης ή εκείνων που αμελούν τις εξετάσεις τους για να μη λείψουν από την εργασία τους.

Αυτοί είναι οι βασικότεροι λόγοι για τους οποίους 25%- 50% των ασθενών, κυρίως με κολπική μαρμαρυγή, μένουν χωρίς αγωγή. Η δυνατότητα αυτοελέγχου που προσφέρουν οι φορητοί μετρητές μειώνει κατά πολύ τον κίνδυνο επιπλοκών και ειδικότερα αιμορραγικών και θρομβοεμβολικών επεισοδίων. Μάλιστα, όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα που συνυπογράφει η ερευνητική ομάδα του καθηγητή κ. Κυριόπουλου, η πρακτική αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει «δώρο» στο ΕΣΥ αξίας 2,5 εκατ. ευρώ σε βάθος πέντε ετών.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ