«Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι η θεραπευτική αντιμετώπιση των γυναικών που παρουσιάζουν ακόμη και την πιο ήπια μορφή δυσανεξίας στη γλυκόζη κατά τη διάρκεια της κύησης αξίζει και το χρόνο και την προσπάθεια των ιατρών», σχολίασε ο κύριος ερευνητής της μελέτης Dr. Mark Landon, από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

Ο διαβήτης κύησης εμποδίζει τις εγκύους να παράγουν και να χρησιμοποιήσουν την ινσουλίνη που χρειάζονται, εξήγησαν οι ερευνητές. Τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης αίματος μπορούν να κάνουν τα μωρά μεγαλύτερα και βαρύτερα από το μέσο όρο, αυξάνοντας τον κίνδυνο καισαρικής τομής ή βλάβης του ώμου του μωρού κατά τη διάρκεια του τοκετού και δημιουργώντας προδιάθεση στο παιδί για διαβήτη και παχυσαρκία.

Στη μελέτη, η οποία παρουσιάζεται στο New England Journal of Medicine, συμμετείχαν 958 γυναίκες με ήπιο διαβήτη κύησης σε 15 ιατρικά κέντρα, εκ των οποίων περίπου οι μισές αντιμετωπίσθηκαν με ειδική διατροφή, παρακολούθηση της γλυκόζης αίματος και ενέσεις ινσουλίνης εφόσον απαιτείτο, ενώ οι άλλες μισές είχαν τη συνήθη προγεννητική περίθαλψη.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι γυναίκες στις οποίες ο διαβήτης κύησης αντιμετωπίσθηκε είχαν τις μισές πιθανότητες να αποκτήσουν μωρά με μεγαλύτερο από το μέσο όρο βάρος και τα μωρά τους διέτρεχαν κατά 50% μειωμένο κίνδυνο να υποστούν βλάβη στον ώμο κατά τη διάρκεια του τοκετού. Επιπλέον, λιγότερες γυναίκες στην ομάδα θεραπείας υποβλήθηκαν σε καισαρική τομή (26,9% έναντι 33,8% στις γυναίκες της ομάδας που δεν λάμβανε θεραπεία για το διαβήτη).

Στην ομάδα θεραπείας παρατηρήθηκαν επίσης λιγότερα προβλήματα υπέρτασης και προεκλαμψίας, μικρότερη αύξηση του βάρους κατά τη διάρκεια της κύησης και λιγότεροι πρόωροι τοκετοί.

Τα ευρήματα της μελέτης, δήλωσαν οι ερευνητές, δείχνουν ξεκάθαρα την αξία του ελέγχου για διαβήτη κύησης και της αντιμετώπισής του τόσο για τις μητέρες όσο και για τα νεογέννητα.

Πηγή:  healthview.gr