Σκαρφάλωσε στον Όλυμπο με διαβήτη

Τη στιγμή που έφθασε ο Δανός Λιλεόρε Σόρεν στην κορυφή «των 12 θεών» υποσχέθηκε πως του χρόνου θα επισκεφτεί και πάλι τη χώρα μας: με τη δεύτερη συμμετοχή στον Μαραθώνιο Ολύμπου θα γιορτάσει τα τριακοστά γενέθλια και τις 30 συμμετοχές του σε μαραθώνιους. 

Με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να πείσει τον κόσμο πως ο σακχαρώδης διαβήτης δεν βάζει φρένο στη ζωή. 

Παραδέχεται ωστόσο πως όταν έμαθε στην ηλικία των 22 ετών και ενώ σπούδαζε Βιολογία πως πάσχει από διαβήτη έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του. 

Η έντονη δίψα, η συχνουρία και η σωματική κόπωση ήταν τα συμπτώματα που τον οδήγησαν στον γιατρό, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι πάσχει από μία σοβαρή ασθένεια, που θα επηρεάσει τη ζωή του. Από τότε έχει συμμετάσχει σε 26 μαραθωνίους, ταξιδεύοντας από τη Νότια Αφρική έως το Σινικό Τείχος της Κίνας. 

Ακραία εμπειρία 

Περιγράφει ωστόσο την τελευταία εμπειρία του στο βουνό του Ολύμπου ως την πιο ακραία. «Δεν είχα προλάβει να προετοιμαστώ και δεδομένου ότι συνήθως τρέχω σε μαραθωνίους πόλης, η ανάβαση και η κατάβαση ενός βουνού σαφώς με δυσκόλεψε», υπογραμμίζει. Συγκεκριμένα η ανάβαση διήρκεσε τέσσερις ώρες και η κατάβαση περίπου άλλες τρεις. 

Σε αυτό το διάστημα ο Σόρεν έκανε μέτρηση σακχάρου δύο φορές, ελέγχοντας έτσι την κατάσταση της υγείας του- την ένεση ινσουλίνης μακράς διαρκείας την είχε κάνει το πρωί και επομένως γνώριζε πως δεν θα χρειαστεί άλλη. Παρ΄ όλα αυτά, είχε εφοδιάσει τον σάκο του με ενεργειακά ποτά και μπάρες σε περίπτωση επιπλοκής. 

Τονίζει πως πλέον γνωρίζει τόσο καλά τον οργανισμό και τις αντιδράσεις του, ώστε έχει γίνει ο γιατρός του εαυτού του. 

«Αντιλαμβάνομαι τα όρια του σώματός μου και γνωρίζω τις επιδόσεις μου κάτω από πίεση. Δεν έχω όμως τη διάθεση να ρισκάρω την υγεία μου. Όταν διαπιστώνω τα πρώτα σημάδια ζαλάδας και κόπωσης παίρνω τα μέτρα μου, αφού γνωρίζω πως κάτι δεν πάει καλά». Σπεύδει να προσθέσει πως ποτέ έως σήμερα δεν αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας ενόσω έτρεχε. 

Ο 36χρονος Μιχάλης Θαλασσινός, που έχει μεγάλη εμπειρία στις αναβάσεις, προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει τον Σόρεν στη περίπτωση που συνέβαινε κάτι απρόοπτο. Υπήρχε όμως και ένας επιπλέον λόγος: όταν έκλεισε τα εννιά του χρόνια διεγνώσθη με διαβήτη Τύπου 1 και από τότε η θεραπεία με ινσουλίνη αποτελεί μέρος του καθημερινού προγράμματός του. 

Δεν το έβαλαν κάτω 

Ούτε όμως και ο ίδιος το έβαλε κάτω: είναι αναβάτης και διασώστης της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας- Αναρρίχησης. 

«Το ζητούμενο ήταν στην περίπτωση που αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα ο Σόρεν να φθάσω το γρηγορότερο δυνατόν κοντά του. Και δεδομένου πως τα συνεργεία διάσωσης θα χρειάζονταν περίπου μία ώρα να ανέβουν στο βουνό, εγώ θα μπορούσα να είμαι στο πλευρό του στον μισό χρόνο και να τον προμηθεύσω με γλυκογόνα σε περίπτωση που του έχει πέσει το σάκχαρο, καθώς και να του παράσχω τις πρώτες βοήθειες», εξηγεί ο κ. Θαλασσινός. 

Ανεβαίνοντας στην κορυφή του Ολύμπου 

ΔΙΑΔΡΟΜΗ: 44 χιλιόμετρα 

ΕΝΑΡΞΗ: Δίον 

ΔΡΟΜΟΣ: δύσκολη ανάβαση λόγω της υψομετρικής διαφοράςκακοτράχαλος δρόμος 

ΚΟΡΥΦΗ: Στεφάνι (2.760 μ.)οροπέδιο των Μουσών 

ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ: Λιτόχωρο 

ΔΡΟΜΟΣ: απότομη κατάβαση και κακοτράχαλος δρόμος 

Το καλύτερο φάρμακο είναι η γυμναστική 

Η γυμναστική για τους ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη - ανεξάρτητα από το αν είναι Τύπου 1 ή Τύπου 2 - είναι από τα καλύτερα δώρα που μπορούν να προσφέρουν στον οργανισμό τους. 

Αυτό τονίζει ο διαβητολόγος και υπεύθυνος του Διαβητολογικού Κέντρου- Ιατρείου Παχυσαρκίας και Μεταβολισμού του Νοσοκομείου «Τζάνειο» κ. Ανδρέας Μελιδώνης, ο οποίος προσθέτει πως νέες έρευνες δείχνουν ότι 30 λεπτά περπάτημα ημερησίως- με μέτριο ρυθμό- παρέχουν απίστευτα οφέλη στην υγεία. 

Μάλιστα, έχει αποδειχτεί πως μεταξύ άλλων η άσκηση βελτιώνει την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη. Έπειτα από μήνες άσκησης μπορεί να χρειαστεί να μειώσει κανείς την ημερήσια δόση της ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών δισκίων που παίρνει. 

Ο κ. Μελιδώνης, ωστόσο, επισημαίνει πως οι διαβητικοί πρέπει πρώτα να συμβουλεύονται τον γιατρό τους πριν αρχίσουν την εντατική άσκηση.

Πηγή: ygeia.tanea.gr