Συμμετείχαν, μαθητές, εκ τω οποίων 175 αγόρια ηλικίας 10±2,3 ετών από 2 φτωχά προάστια του Μπουένος Άιρες εξετάσθηκαν για το δείκτη μάζας σώματος, την περιφέρεια μέσης, την αρτηριακή πίεση και το στάδιο Tanner τον Απρίλιο του 2007. Προσδιορίσθηκαν οι συγκεντρώσεις λιπιδίων, ινσουλίνης και γλυκόζης σε συνθήκες νηστείας. Επιπλέον, οι μητέρες των μαθητών συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τον τρόπο ζωής των παιδιών τους.

 

Τα συμπεράσματα ήταν ότι περίπου 14% των παιδιών ήταν παχύσαρκα και 12,1 % ήταν υπέρβαρα, τα μισά παιδιά βρίσκονταν σε στάδιο Tanner I. Οι μέσες τιμές περιφέρειας μέσης, συστολικής αρτηριακής πίεσης, αντίστασης στην ινσουλίνη και ινσουλίνης ήταν υψηλότερες για τα άτομα που κατανάλωναν περισσότερα ποτήρια γάλα. Λήφθηκαν υπόψη και οι εξής παράγοντες: τετράγωνα ημερήσιας βάδισης, την παρακολούθηση τηλεόρασης, την κατανάλωση αναψυκτικών, το μορφωτικό επίπεδο των γονέων, το φύλο, την ηλικία, την HDL χοληστερόλη και τη συστολική αρτηριακή πίεση. Συμπερασματικά , μπορούμε να πούμε ότι η αυξημένη κατανάλωση γάλατος συνδέεται με μεγαλύτερη ευαισθησία στην ινσουλίνη, υποδεικνύοντας ότι ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη τύπου 2. 

 

 

 

Πηγή: mednutrition.gr